Waarom ik ook anders ben, over hoogsensitiviteit en Hanne Troonbeeckx

Vandaag las ik in Het Belang van Limburg, dat Hanne Troonbeeckx hoogsensitief is. 
http://www.hbvl.be/cnt/dmf20160809_02417801/hanne-troonbeeckx-is-anders-mensen-vinden-dat-ik-me-aanstel

Toen ik het las, was mijn eerste gedachte “Ja weer iemand die aandacht zoekt en op de ‘hoogsensitiviteit’ kar springt”. Zo gemakkelijk is het dus om iemand, haar mening en in dit geval ook haar persoonlijkheid te verwerpen. Want Bekende Vlamingen, hebben toch alles wat ze willen? En kunnen toch geen last hebben van zoiets als ‘hoogsensitiviteit’. En ik moet eerlijk toegeven dat ik ook dacht “stel u niet aan”.

Terwijl het mij ook altijd verweten wordt; je trekt het je teveel aan, doe niet zo flauw, stel u niet aan, het is niet zo bedoeld, … Op een gegeven moment begin je aan jezelf te twijfelen. Beeld ik het me maar allemaal in? Misschien trek ik het me allemaal teveel aan. Het is niet normaal dat je twee dagen met jezelf in het reine moet komen omdat je per ongeluk een kikker gedood hebt met de hark, je je niet kan concentreren op een gesprek omdat er achter je iemand met zijn pen klikt, je je tranen zo’n 5 keer per dag moet wegslikken, af en toe geen papier meer kan vastpakken omdat je niet meer tegen het gevoel kan,…

Ik heb jaren mijn hoogsensitiviteit ontkend en geprobeerd zo normaal mogelijk te leven. Dit resulteerde uiteindelijk in een paar aanvallen van hyperventilatie. Of zoals sommigen het zouden beschrijven ‘extreem flauw doen’. Sindsdien probeer ik me mezelf zo goed mogelijk te beschermen. Zo zal ik zelden de deur uitgaan zonder mijn oordoppen en smartphone vol muziek en bereid ik me zoveel mogelijk voor op de buitenwereld voor ik vertrek.

Maar het blijft moeilijk om een evenwicht te vinden. De ‘is dit normaal’ vraag komt zeker twintig keer per dag nog naar boven. Is het echt te luid/koud/warm/vervelend/riekend/aangrijpend/agressief/… of ligt het aan mij? En eigenlijk is het antwoord simpel: normaal bestaat niet, als ik het vind, is het zo. Dus ja, de buitenwereld is vaak te veel voor mij maar gelukkig heb ik een heel rijke innerlijke wereld waar ik mij graag in terug trek.
Want waar ik zeker van ben is dat mijn hoogsensitiviteit mij ook speciaal maakt.

Ik denk dat daar ook mijn eerste reactie vandaan kwam, Hanne Troonbeeckx is al speciaal, moet ze mijn ‘unieke’ eigenschap nu ook al hebben? Dus bij deze mijn excuses Hanne, want we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. En bedankt om het in de aandacht te brengen en de negatieve reacties te trotseren.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *